Historia oleju konopnego

Historia konopi siewnych

Konopie są znane ludzkości od tysiącleci, pierwsze wzmianki o regularnej uprawie konopi datuje się na około 4 000 lat p.n.e. Konopie siewne (włókniste, przemysłowe) ze względu na szereg różnych unikalnych właściwości służyły człowiekowi do produkcji tkanin, żagli, lin i papieru. 2 700 lat p.n.e Chińczycy odkryli medyczne zastosowania tej rośliny, wprowadzając ją do swoich praktyk leczniczych i oczyszczających doprowadzili do popularyzacji rośliny w regionie. Na całym kontynencie azjatyckim konopie, zarówno siewne jak i indyjskie, wykorzystywane były w celach prozdrowotnych, rekreacyjnych ale też jako element obrzędów religijnych.

W Europie starożytni Grecy, Rzymianie i Wikingowie również świadomi byli potencjału przemysłowego konopi, zastosowania lecznicze długo jednak pozostawały nieznane mieszkańcom Starego Kontynentu. Dopiero na początku XIX w. pierwsze badania naukowe prowadzone przez angielskich i francuskich badaczy pozwoliły na wprowadzenie konopi siewnych do rejestrów substancji wykorzystywanych w zachodniej medycynie.

Przystosowanie rośliny konopi do wzrostu w praktycznie każdych warunkach i naświetleniu szybko doprowadziły do popularyzacji tej rośliny na całym globie. Na przełomie XIX w. i XX w. konopie siewne stały się jednym z najbardziej popularnych przedmiotów badań ówczesnych naukowców – publikacje dotyczące prozdrowotnych właściwości liczone były w setkach. Trend ten utrzymywał się aż do 1937 r., kiedy w Stanach Zjednoczonych w wyniku zręcznego działania lobbystów przemysłu farmaceutycznego i petrochemicznego konopie i wszelkie produkty z nich pochodzące zostały bardzo wysoko opodatkowane, a następnie całkowicie zdelegalizowane. Wiele zachodnich krajów szybko podążyła tą samą drogą, przyczyniając się do demonizowania i budowania fałszywego obrazu Cannabis w społeczeństwie.

W późniejszych czasach konopie wróciły do łask głównie za sprawą hipisowskiego ruchu dzieci kwiatów, jednak nie jako środek leczniczy ale substancja odurzająca. Sytuacja ta na szczęście szybko się zmieniła – już w latach ‘70 pojawiły się nowe opracowania naukowe dotyczące Cannabis sativa i Cannabis indica. W 1976 r. rząd Holandii zalegalizował stosowanie marihuany, od 1980 r. wprowadzając ją do detalicznego handlu w tzw. ,,coffee shops”.

Odkrycie układu endokannabinoidowego i szerokiego spektrum działania kannabinoidów na ludzki organizm spowodowały, że Cannabis w końcu doczekała się zasłużonego uznania w świecie medycyny. Coraz więcej krajów zaczyna postrzegać leczenie konopiami jako słuszne rozwiązanie, decydując się na legalizację nie tylko CBD ale również i medycznej marihuany. Pozostaje tylko liczyć na to, że powrót do wykorzystywania konopi w medycynie i przemyśle pozwoli otworzyć nowy rozdział w długiej i bogatej historii konopi.

Skąd pochodzą konopie?

Większość zachowanych śladów archeologicznych potwierdzających obecność konopi pochodzi z regionu środkowej Azji, a dokładnie z terenów dzisiejszej Mongolii i południowych obszarów Syberii. Palone nasiona konopi znalezione były w skarkofagach i grobowcach datowanych na 12 000 lat p.n.e., odnalezionych na tych terenach.

Następnie konopie szybko trafiły do innych regionów Azji, gdzie, głównie dzięki odkryciom chińskiej medycyny, ludzie przekonali się o walorach leczniczych rośliny. Ówcześni lekarze i znachorzy używali jej głównie jako środka przeciwbólowego i przeciwzapalnego. W Indiach stanowiły istotny element religii, klasyfikowane były jako jedna ze ‘świętych roślin’.